СНД сыдзе ў нібыцьцё

Прэзыдэнт Грузіі Міхаіл Саакашвілі днямі заявіў, што Грузія выйдзе са складу Садружнасьці Незалежных Дзяржаваў пасьля ўзброенага канфлікту ў Паўднёвай Асетыі. На тэму, якая будучыня чакае СНД, разважаюць экспэрты “Заўтра тваёй краіны”.

— Я думаю, прадоўжыцца працэс ціхага паміраньня СНД, — мяркуе аналітык Аляксандр Класкоўскі. — Ужо стала шаблонным вызначэньне гэтай віртуальнай арганізацыі як прэзыдэнцкага клюбу, і я думаю, паказальна, што апошнім часам адбываюцца менавіта нефармальныя саміты, саміты бяз гальштукаў, то бок, бязь нейкага выразна акрэсьленага парадку дня, гэта проста зручная форма, каб тэт-а-тэт вырашыць нейкія пытаньні.

На думку Аляксандра Класкоўскага, постсавецкія дзяржавы ўжо фактычна перайшлі на пабудову двухбаковых дачыненьняў, і СНД так ці йначай сваю гістарычную ролю па сутнасьці вычарпаў.

— Для Грузіі варыянт дэманстратыўна ляснуць дзьвярыма — гэта такі жэст, каб лішні раз падкрэсьліць, што з Расеяй нічога агульнага Тбілісі зараз мець ня хоча, а іншыя краіны наўрад ці стануць рабіць такія дэманстратыўныя крокі, але дэ-факта кожная з іх, кожны з кіраўнікаў тое-сёе “наматаў на вус”, гледзячы на тое, як дзейнічае Расея на Каўказе, — адзначае экспэрт “Заўтра тваёй краіны”. — Як сказаў адзін аналітык, “Расея ўстала з каленаў і села ў танк” — красамоўны такі афарызм. Я думаю, што фактычна будзе адбывацца далейшае дыстанцыянаваньне постсавецкіх краінаў ад Масквы.

— СНД сёньня ня ёсьць арганізацыяй, дзе прымаюцца нейкія важныя рашэньні, СНД сёньня — гэта клюб, пляцоўка, дзе сустракаюцца лідэры для нейкіх перамоваў, — лічыць палітоляг Валеры Карбалевіч. — Таму калі з клюбу выходзіць адная арганізацыя, другая арганізацыя, альбо ўваходзіць у клюб, то гэта ня будзе мець нейкіх сур’ёзных палітычных наступстваў, бо СНД — гэта нейкі фантом, калі разглядаць гэта як арганізацыю”.

Іншая справа, адзначае Валеры Карбалевіч, гэта можа мець даволі сур’ёзныя наступствы для пэўных геапалітычных арыентацыяў постсавецкіх дзяржаваў.

— Гаворка ўжо йдзе не пра СНД, але пра перафарматаваньне постсавецкае прасторы, — мяркуе палітоляг. — Я думаю, дзеяньні Расеі напалохалі значную частку лідэраў постсавецкіх дзяржаваў, кожны з іх прымерыў гэтую сытуацыю на сябе, бо ў многіх ёсьць праблемы з нейкімі анклавамі. Ва Ўкраіны ёсьць Крым, у Малдовы — Прыднястроўе, у Казахстане таксама ёсьць вобласьці, дзе пераважаюць рускія ці рускамоўныя, таму кожны вельмі занепакоіўся пра свой сувэрэнітэт, і я думаю, наступствамі гэтае вайны стануць больш інтэнсіўныя пошукі моцных хаўрусьнікаў за межамі СНД, за межамі постсавецкае прасторы. І за Грузіяй, Украінай і Азэрбайджанам па гэтым шляху могуць пайсьці і іншыя дзяржавы постсавецкае прасторы.

  • Оцени статью: